Levendige dromen

 Nog een leuk 'kwaaltje' dat je kan overkomen tijdens de zwangerschap: rare dromen of nachtmerries. 

Bij mijn zoon heb ik er, voor zover ik me kan herinneren, geen last van gehad. Bij mijn dochter had ik een nachtmerrie die me tot de dag van vandaag nog steeds bij is gebleven. Ik gok dat ik hem ook nooit meer zal vergeten. 

Let wel, dit was een nachtmerrie tijdens de zwangerschap. 

In de droom liggen mijn man en ik rustig in bed. Aan ons voeteneinde ligt de baby te slapen. Het is vroeg in de ochtend. Mijn, destijds twee jarige, zoon komt vrolijk de kamer binnengewandeld en kruipt bij ons op bed. Hij maakt ons wakker en wil knuffelen. Op dat moment begint de baby te huilen. Ik ben direct klaarwakker en wil naar de baby om haar te troosten, maar mijn zoon zeurt om aandacht en blijft aan m'n nek hangen. Tranen lopen over zijn wangen en smekend kijkt hij mij aan. Ik word woedend, grijp hem bij zijn arm en zwier hem de kamer door. Als een lappenpop vliegt hij door de lucht en landt met een knal tegen de kasten die tegenover het bed staan. Slap valt hij op de grond.

Op dat moment schoot ik wakker. Ik ben uit bed gesprongen en met tranen in m'n ogen bij m'n zoon gaan kijken. Die lag vredig in zijn bedje te slapen. Het was nog midden in de nacht. Daarna heb ik me in de badkamer opgesloten en gejankt tot de tranen niet meer wilde komen. Het maakte zelfs mijn man wakker. Ongerust kwam hij kijken wat er aan de hand was. Hij vreesde dat er iets was met de baby. 

Ik vertelde hem wat ik had gedroomd en hoe bang ik was dat onze zoon zich tekortgedaan zou voelen. Dat we onze aandacht niet eerlijk zouden kunnen verdelen. Als een echte ridder op het witte paard troostte hij me tot ik gekalmeerd was en weer kon slapen. De volgende ochtend heb ik heel veel met m'n zoon geknuffeld en gepraat. Alles werd haarfijn uitgelegd. 

Na de geboorte van zijn zusje mocht ik de fles niet geven en niet met de kinderwagen rijden, want dat deed de grote broer wel. Allemaal zorgen om niks. 

Die zorgen heb ik bij deze zwangerschap niet. Mijn kinderen weten wat het is om een broer/zus te hebben. Ze hebben ook een klein nichtje waar ze heel voorzichtig mee waren toen zij nog baby was en zelfs nu zijn ze heel zorgzaam ten opzichte van haar. 

Dus besluiten mijn hersenen om mij maar bizarre, onrealistische dromen te laten beleven in plaats van een nachtmerrie. 

Zo droomde ik enkele nachten geleden dat wij kennissen van kennissen van kennissen onderdak boden, terwijl zij zochten naar een appartementje om te huren. Ze hadden een dochtertje iets jonger dan mijn eigen dochter. In heel deze droom kwamen mijn eigen kinderen niet eens voor. 

Op de een of andere manier kwamen mijn man en ik bij mijn ouders te logeren terwijl die mensen in ons huis woonden. Elke keer dat ik terug in mijn eigen huis kwam was er iets veranderd. Een kast anders ingedeeld, een kleedje gelegd, ... Op een dag kwam ik thuis om mijn huis te poetsen. Ik had twee vriendinnen mee (ik ken de mensen die mijn brein aan mij voorstelde als mijn vriendinnen totaal niet) en juist op het moment dat ik naar binnen wilde kwam de vrouw met hun dochter naar buiten. We zeiden vriendelijk gedag, ze gooide nog iets weg in een grote oud-papier doos in de schuur en vertrok. Eenmaal binnen viel m'n mond open van verbazing. Al onze meubels waren vervangen door andere meubels, in de kasten was niks meer van onze spullen te bekennen. Zelfs al onze belangrijke papieren waren weg. Met die twee vriendinnen haalde ik de grote doos uit de schuur en begon alles wat daarin zat uit te zoeken. Het waren onze papieren. Ook de akte waarop stond dat het huis wettig van ons was zat daartussen. Terwijl mijn vriendinnen verder sorteerden en uitzochten belde ik met een advocaat. Die stond al gauw aan de deur en ik legde de situatie uit. Zij nam de zaak voor ons aan en belde de politie. Twee agenten verschenen vlak nadat het koppel en hun dochter binnen kwamen. Ze probeerden zich er nog uit te praten door de agenten een overdrachtscontract voor te houden, zogezegd opgesteld door mijn man. Er stond geen spelfout in en was onderaan stonden zijn en mijn handtekening. 
Ik vertelde dat ik zoiets nooit had ondertekent en dat ik kon bewijzen dat mijn man dat nooit had opgesteld. Spelling en zinsbouw is namelijk niet iets waar hij goed in is. Ik stelde voor om het mijn man opnieuw te laten typen, dan konden ze zien dat hij het niet getypt kon hebben. 

Terwijl de politie het koppel arresteerde kwam hun dochter naar mij gerend. 'Mag ik nu terug naar mijn mama en papa,' vroeg ze. Verward keek ik naar de twee in handboeien. 'Dat zijn toch jouw mama en papa?' Het meisje schudde haar hoofd. Meteen zocht ik online naar vermiste kinderen en al gauw vond ik haar ouders. Ik belde hen en niet veel later gebeurde de hereniging. Het was een emotioneel gebeuren. 

Op dat moment werd ik wakker omdat ik me wilde omdraaien. Niet evident met een druk bewegende baby in m'n bolle buik. In totaal heb ik die nacht vier vreemde dromen gehad. De volgende ochtend was ik fysiek uitgerust, maar mentaal ... Ik had niet het gevoel dat ik echt geslapen had. Afgelopen nacht ben ik gelukkig gespaard gebleven van de rare dromen, helaas ben ik gespaard gebleven van slaap in z'n geheel. In totaal heb ik maar twee uurtjes kunnen slapen. Hopelijk vannacht een betere nacht.