Lezen, schrijven en een moeder's leven

 Hoe komt het toch dat er altijd eerst een bom moet ontploffen voor je orde kunt scheppen? Met een baby onderweg krijg je er wel eens last van: 'nesteldrang'. Zo noemen ze dat. Beetje bij beetje zijn wij hier alle plaatsen, kasten en hoeken van ons huis aan het aanpakken. We begonnen bij de schuur. De auto's werden van de oprit gehaald zodat wij ruimte hadden om alles uit de schuur te halen en te sorteren. De hele oprit stond vol. Een berg met alles wat naar de stort mocht. Dan vraag ik mij af waarom we die rommel sowieso hebben bijgehouden. Kapotte dingen, versleten dingen, verroeste dingen. Allemaal gooiden we het op een hoop.  Aan de andere kant van de oprit een lading spullen die we niet gebruikten. Speelgoed waar de kinderen nooit naar omgekeken hadden, kleren die ons te klein waren of die we überhaupt nooit droegen en altijd onderin de kast belanden, servies dat we van iemand gekregen hadden omdat die persoon het niet gebruikte. Alles werd netjes in dozen gedaan om na...

 Lezen en schrijven zijn voor mij erg belangrijk. Ik probeer die passie ook aan mijn kinderen mee te geven, maar tot nu heb ik weinig succes.  Mijn dochter kan nog niet lezen. Ze vindt het wel geweldig om bij de plaatjes in haar boeken haar eigen verhaal te maken. Ik luister er met veel plezier naar, ook al slaat het verhaal soms nergens op. Haar favoriete verhalen gaan over prinsessen. Elsa staat op nummer één. De fantasie heeft ze van geen vreemde. Het is leuk om dat terug te zien.  Ook mijn zoon heeft fantasie genoeg. De zin om te lezen heeft hij echter niet. Al kunnen boeken als die van Geronimo Stilton hem nog wel eens bekoren. Het is voor hem moeilijk om de zinnen die hij leest in zijn hoofd om te vormen naar een beeld. Zijn favoriete boek is 'Het boek zonder tekeningen'. Wanneer ik het voorlees liggen hij en zijn zus telkens weer in een deuk. Hij heeft het zelf al zo vaak gelezen dat hij het ondertussen van buiten kent en al begint te grinniken nog voor de gekke wo...

Vandaag werden mijn kids omgedoopt tot pizzabakkers.  Ik had bij de boodschappen alle benodigdheden gehaald: bosuitjes, champignons, paprika, ham, chorizo, gedroogde tomatenreepjes, geraspte kaas en natuurlijk de pizzabodems en tomatensaus.  De kids stonden te springen om er aan te beginnen. Ze hadden het er de hele dag al over.  Nu is mijn dochter totaal geen fan van pizza. Ik hoopte, als ze de pizza zelf zou maken, dat ze van gedachte zou veranderen. Een experiment met een kleine kans van slagen, want ze kan enorm koppig zijn. Van wie zou ze dat hebben ...  We begonnen met een dikke laag tomatensaus. Ik hielp mijn dochter met het uitsmeren. Ze durft nog wel eens te veel druk op het mes te leggen waardoor er gaten in de pizza (of in haar brood) ontstaan. Niet de bedoeling. Mijn zoon zei ik erop te letten dat hij niet te dicht op de rand uitsmeerde. Dat ging allemaal heel goed.  Vervolgens mochten ze er kaas op doen. Omdat we toch wat op onze voeding proberen te...

 Al sinds de lagere school vecht ik met mijn zelfbeeld. Hoe ik mezelf zie is gegroeid door verschillende aspecten. Foto's van toen ik nog kleiner was waarop ik jongenskleding draag. Onzekerheid van de mensen om me heen die onbewust op mij overgebracht werd. Opmerkingen van klasgenoten of kinderen uit de straat.  Een kind heeft niet veel nodig om het kleine beetje zelfzekerheid dat ze hebben om te gooien. Tijdens het opgroeien sta je wankel in je schoenen. Er is nog zoveel te leren. Daarmee bedoel ik niet alleen de dingen die je op school leert. Ook daarbuiten zijn er belangrijke zaken die in de lessen niet aan bod komen, maar waarmee je wel op school in aanraking komt. Pesterijen, wie je bent, wie je wil zijn, hoe je jezelf ziet, de invloed van jouw woorden op een ander. Zelfs al zijn die woorden goed bedoeld.  Ik heb al vaak gezien hoe situaties uit de hand liepen doordat men verder draafde op een misverstand. Regelmatig was het geschreven woord daar de oorzaak van. Wat ...

Tijdens de zwangerschap barst je van de hormonen. Die maken je emoties onstabiel. Zo kan je van het ene op het andere moment in huilen uitbarsten. Of misschien word jij wel heel snel kwaad.  Ik ben sowieso niet snel aan het huilen te brengen. Dat dacht ik althans altijd van mezelf. Na mijn eerste zwangerschap merkte ik met momenten dat ik sneller emotioneel werd, maar ik kon me nog goed inhouden. Na mijn tweede zwangerschap was het hek van de dam. Niet dat ik niet meer tegen een stootje kon, maar bij het lezen van een krantenartikel waarbij een jongetje verdronken was of een kat mishandeld was liepen de tranen al over m'n wangen. Waar ik vroeger emotioneel afstand van zou hebben genomen, voelde ik toen een connectie. Ik had namelijk ook een zoon. Ik had dan wel geen kat, maar moest mijn honden zoiets gebeuren zou ik niet weten wat te doen.  Tijdens deze zwangerschap ben ik al twee keer door een rollercoaster aan emoties gegaan. Bij de eerste keer was ik nog maar twee maanden z...

Mijn man en ik worstelen met overgewicht. Vandaar de pogingen om gezond te eten. Helaas hadden we nooit de discipline en de drang om dat vol te houden. Zelfs na de verwijdering van mijn galblaas gingen er geen belletjes rinkelen. Ook toen ik aan mijn benen werd geopereerd wegens spataders hielden we het niet vol.  Na enkele mislukte pogingen om gezond te eten hadden we het wel opgegeven. Het is veel te gemakkelijk om een pizza te bestellen of de frietpan aan te zetten.  Fruit moet vaak geschild worden, groenten gesneden, volkoren is duurder dan wit, ... Er zijn redenen genoeg om het niet te doen.  Naast het gezonde eten hebben we ook geprobeerd om meer te bewegen. Mijn man en ik hadden beiden een abonnement bij de sportschool. De eerste dagen, weken zelfs, gingen we er braaf naartoe en volgden de routines die de app aangaf. 's Avonds deden we buikspieroefeningen. Mijn man zag er eerder resultaat van dan ik. Bijna wekelijks mocht hij een gaatje bij prikken in zijn riem. Da...